บทนำ

            “หนีไปองค์ชาย! หนีไปให้ไกลที่สุด หนีไป!”

            “ไม่ ข้าจะไม่ทิ้งเจ้าอัศวิน ข้าจะไม่หนีไปไหนทั้งนั้น”

            “ฮึ!ช่างน่าสมเพชซะจริง องค์ชายผู้อ่อนหัดกับองครักษ์ที่บาดเจ็บเจียนตาย พวกเจ้าสองคนไม่ต้องกลัวไปหรอก ยังไงซะข้าก็จะส่งพวกเจ้าทั้งสองให้ไปรับใช้กันในนรกอย่างแน่นอน องค์ชายนาวินน์กับองครักษ์อัศวิน”

            เซเฟิร์สหัวหน้าหน่วยรบพิเศษของนครจันทราพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันแกมสมเพชบุคคลทั้งสอง จากนั้นเขาก็รวบรวมพลังเพลิงของตนจนมีขนาดใหญ่เท่ากับลูกฟุตบอลไว้ตรงกลางหน้าอกพร้อมที่จะระเบิดใส่นาวินน์กับอัศวินได้ทุกเมื่อ

            “เจ้าไม่มีวันได้สมความปรารถนาของเจ้าแน่ เซเฟิร์ส”

            “ก็ลองดู”

            บึ้ม!ตู้ม!

          เสียงระเบิดของพลังเพลิงอานุภาพร้ายกาจดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทุกอณูในพื้นที่แถบนั้น เกิดแผ่นดินไหวขึ้นเล็กน้อยเมื่อถูกพลังเวทขั้นสูงปะทะเข้าอย่างจัง

            “เจ้ามันไอ้คนทรยศ เซเฟิร์ส ยังไงซะข้าก็ไม่มีวันปล่อยให้เจ้าทำอันตรายองค์ชายได้หรอก”

            “ฮึ!หลบพลังเพลิงของข้าได้แค่ครั้งเดียวอย่าทำอวดเก่งนักเลยองครักษ์อัศวิน อีกไม่กี่นาทีเจ้าก็ต้องตายเพราะพิษจากบาดแผลที่เจ้าได้รับแล้วอย่ามาทำปากดีกับข้าให้มากนัก อันที่จริงเจ้าก็เป็นคนมีฝีมือมากพอสมควรนะ ข้าละเสียดายความสามารถของเจ้าจริงๆ  คนอย่างเจ้าไม่น่ามาตายเพราะปกป้ององค์ชายอ่อนหัด มิหนำซ้ำยังเป็นฆาตกรฆ่าพ่อของตัวเองอีก น่าเสียดายจริงๆ”

            “ข้าไม่ใช่ฆาตกร หุบปากของเจ้าเดี๋ยวนี้ซะ เซเฟิร์ส!!”

            หวี้ดดดด บึ้ม!

          “อึก!พรวด”

            “ฮ่าๆๆๆ น่าสมเพชเป็นที่สุด”

            เสียงหัวเราะอย่างซะใจของเซเฟิร์สยิ่งเพิ่มความโกรธและไฟแค้นในอกของนาวินน์ขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ เขาใช้พลังเวทที่ตัวเองมีอยู่เพียงน้อยนิดเข้าโจมตีใส่เซเฟิร์สอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้ตนเองได้รับบาดเจ็บจนสำอักเลือดสีแดงสดออกมาเพราะเรียกใช้พลังเวทอย่างไม่ถูกวิธี สร้างความตกใจให้กับผู้เป็นองครักษ์ยิ่งนัก จนต้องเข้ามาพยุงผู้เป็นองค์ชายของตนเองเอาไว้ไม่ให้ล้มลงไปกับพื้น

            “เด็กอ่อนหัดอย่างเจ้าคิดจะลองดีกับข้าอย่างนั้นรึ ก็ดี ข้าจะได้ส่งพวกเจ้าทั้งสองไปลงนรกเดี๋ยวนี้ซะ”

            พูดจบเซเฟิร์สก็รวบรวมพลังของตัวเองขึ้นอีกครั้งก่อนจะปล่อยพลังลูกแล้วลูกเล่าเข้าใส่นาวินน์กับอัศวินอย่างกับเป็นห่าฝนก็ไม่ปาน

            บึ้ม!บึ้ม!บึ้ม!บึ้ม!บึ้ม!บึ้ม!

          ตู้ม!ตู้ม!ตู้ม!ตู้ม!ตู้ม!ตู้ม!

          เปรี้ยง!!!

          เสียงระเบิดพลังเพลิงของเซเฟิร์สดังขึ้นติดต่อกันอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด อานุภาพของมันร้ายกาจยิ่งกว่าสิ่งใด ส่งผลให้แผ่นดินสั่นสะเทือน ท้องฟ้าแปรปรวนไปทุกที่ เกิดฟ้าผ่าอานุภาพรุนแรงขึ้นในเวลาต่อมา หลุมพลังเวทขนาดมหึมาได้ก่อตัวขึ้นจากการปะทะกันของสายฟ้ากับพลังเพลิง หลุมพลังเวทมีอานุภาพทำลายล้างสิ่งต่างๆที่อยู่ใกล้ตัวมันให้พังพินาศย่อยยับได้ในเวลาเพียงไม่กี่อึดใจ มันดูดทุกสิ่งทุกอย่างเข้าไปข้างในเพื่อทำลาย ที่แย่ไปกว่านั้นก็คือนาวินน์ถูกดูดเข้าไปข้างในหลุมนั้นเช่นกัน

            “องค์ชายหาที่ยึดเอาไว้ องค์ชาย”

            “อ๊ากกกกก”

            นาวินน์ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ร่างกายของเขาเหมือนถูกมีดนับพันนับล้านทิ่มแทง เนื้อหนังเหมือนถูกฉีกขาดออกจากตัวเป็นชิ้นๆ ภาพสุดท้ายที่เขาเห็นก่อนจะหมดสติไปคือ ความพินาศย่อยยับของบริเวณนั้นพร้อมกับร่างของคนสองคนนอนโชกเลือดสีแดงสดอยู่กับพื้น…..